Wielu z użytkowników Internetu chociaż raz zetknęła się, świadomie lub nieświadomie, z technologią P2P. Sieci P2P pozwalają na szybką, bezpośrednią wymianę danych pomiędzy komputerami podłączonymi do Internetu. Technologia P2P największą popularność zdobyła w aplikacjach służących internautom do nielegalnej wymiany plików MP3, takich jak Kazaa...

Co to jest Peer to Peer ?
Istnieje wiele definicji, czym jest P2P. Nie ustalono jednak do tej pory stałego pojęcia. Różne firmy konstruują własne definicje tego terminu.
P2P to architektura sieciowa wykorzystująca bezpośrednią komunikację osób (person to person). Szerszą definicję proponuje firma Intel: P2P to współdzielenie zasobów komputerowych i usług przez bezpośrednią ich wymianę. Architektura P2P tym różni się od do tej pory dominującej w świecie transmisji internetowej architektury klient-serwer, że zasadniczo nie potrzebuje serwera, a w komunikacji uczestniczą dwie lub więcej samodzielne jednostki, najczęściej są to komputery PC.

Jak działa P2P?
Dzisiejsze sieci P2P wykorzystywane są przeważnie do poszukiwania i wymiany plików pomiędzy użytkownikami korzystającymi z programów stworzonych do tego celu takich jak: WinMX, Blubster, Direct Connect, Filenavigator, iMesh, Edonkey, KaZaA. Jednym z głównych przodowników sieci P2P był program o nazwie Napster. Program ten wykorzystywał centralny serwer, na którym gromadził informacje o zbiorach udostępnianych przez użytkowników.
Dotychczasowo wszystkie w sieci programy tworzące sieci P2P korzystają z jednego protokołu, jakim jest Gnutella. Protokół ten jest najbardziej przyjazny dla użytkownika, gdyż nie jest on pod kontrolą żadnej konkretnej firmy, a dodatkowo nie posiada on zaimplementowanych filtrów uniemożliwiających ściąganie np. pirackich filmów, plików mp3. W wielu nowych sieciach zrezygnowano ze scentralizowanej architektury, dąży się do uniezależnienia sieci od jakichkolwiek "strategicznych" punktów, które mogłyby unieruchomić sieć. Jedną z pierwszych rozproszonych sieci była Gnutella, która właśnie wprowadziła protokół o tej samej nazwie. Sieć Gnutelli nie posiadała żadnych wyróżnionych komputerów. Możliwe jest przesyłanie plików dowolnego typu i wielkości. Sieć nie ma centralnego serwera - wszystkie komputery są zarazem serwerami i klientami. Niemożliwe jest więc zamknięcie jednego serwera i wyłączenie w ten sposób całej sieci. Brak jakiegokolwiek serwera przyczyniło się jednak do obniżenia wyników wyszukiwania.